Werkelijke schattingen van eigen kosten voor vruchtbaarheidsbehandeling

Hoewel de vraag naar onvruchtbaarheidsbehandeling toeneemt, kan de hoge kostprijs sommige stellen ervan weerhouden zorg te zoeken. Onderzoekers van de University of California-San Francisco hebben de directe eigen kosten voor stellen die een vruchtbaarheidsbehandeling ondergaan, onderzocht. Afhankelijk van het type behandeling varieerden de eigen kosten van $912 tot $19.234. De resultaten, gepubliceerd in The Journal of Urology®, zullen stellen die onvruchtbaarheidszorg zoeken en de artsen die hen adviseren, helpen informeren.

"Urologen staan in de frontlinie bij het adviseren van mannelijke en vrouwelijke partners over vruchtbaarheidsopties en bijna alle patiënten willen de kosten weten. Voor zover wij weten heeft nog geen eerdere groep de daadwerkelijke eigen kosten van reproductieve zorg prospectief gemeten," legt James F. Smith, MD, MS, assistent-professor en directeur Male Reproductive Health aan de University of California-San Francisco uit.

Tot 24% van de stellen heeft moeite om een kind te verwekken, met schattingen van de prevalentie van onvruchtbaarheid variërend van 6% tot 24%. Tussen 8% en 18% van de mannen en 12% van de vrouwen zoeken op enig moment in hun leven onvruchtbaarheidszorg. Veel stellen die onvruchtbaarheidszorg zoeken, hebben echter slechts gedeeltelijke of geen verzekeringsdekking, en de kosten kunnen te zwaar wegen voor hun huishouden. Zelfs voor stellen die vruchtbaarheidszorg ontvangen, kan de sociaaleconomische status het succes van de behandeling beïnvloeden. Deze problemen worden verergerd door het gebrek aan uitgebreide onvruchtbaarheidsverzekering in de Verenigde Staten.

IVF-kosten dagboekstudie

In deze studie werden stellen gerekruteerd uit acht klinieken voor reproductieve endocrinologie. Ze werden 18 maanden gevolgd vanaf het begin van de behandeling en werd gevraagd maandelijkse kosten dagboeken bij te houden van eigen uitgaven, inclusief kliniekbezoeken, medicatie en diverse kosten zoals reizen, parkeren, eten en andere uitgaven gerelateerd aan vruchtbaarheidszorg. In totaal voltooiden 332 stellen de kosten dagboeken en waren er gegevens beschikbaar over behandeling en uitkomsten.

Meer dan de helft van de stellen (55%), van wie velen een inkomen van meer dan $100.000 hadden, onderging IVF. Van de overige stellen kreeg 19% niet-cyclus gebaseerde therapie, vier procent gebruikte alleen medicatie om ovulatie op te wekken, en 22% onderging intra-uteriene inseminatie. De totale eigen kosten bedroegen ongeveer $5.338. Stellen die alleen medicatie gebruikten, hadden de laagste eigen kosten van ongeveer $912, terwijl degenen die IVF ondergingen de hoogste kosten hadden van $19.234. Stellen gaven ongeveer $6.955 uit voor elke extra IVF-cyclus. Stellen met mannelijke factor onvruchtbaarheid betaalden ongeveer $9.404 meer dan stellen met alleen vrouwelijke factor onvruchtbaarheid. Stellen met verzekeringsdekking voor vruchtbaarheidszorg gaven $2.152 minder uit dan stellen zonder verzekering. De eigen kosten waren niet significant geassocieerd met een succesvolle zwangerschap.

"Voor veel patiënten vormen de hoge kosten die in deze studie zijn vastgesteld een aanzienlijke last voor de huishoudfinanciën en spelen ze vrijwel zeker een grote rol bij de besluitvorming over vruchtbaarheidsbehandeling," zegt Smith. "Deze gegevens bieden realistische schattingen van eigen kosten, die kunnen worden gebruikt om stellen te helpen plannen voor de uitgaven die ze mogelijk maken tijdens de behandeling. Het duidelijk communiceren van deze kosten met patiënten bij het begin van de vruchtbaarheidszorg kan hen helpen zich voor te bereiden op de behandeling en weloverwogen beslissingen te nemen over hun opties." Deze analyse toont aan dat de eigen kosten aanzienlijk variëren afhankelijk van de behandelingsmodaliteit, zelfs na controle voor vruchtbaarheidsverzekering.