age and fertility
Vruchtbaarheid: 5 Dingen Die Je MOET Weten
De vragen waar jonge vrouwen mee te maken krijgen zijn niet eenvoudig. Hoe gaan we om met onze afnemende vruchtbaarheid en blijven we concurrerend met onze mannelijke collega’s in onze twintiger en dertiger jaren? Selvaratnam neemt een gematigde, redelijke benadering van het onderwerp; ze moedigt niemand aan om meteen zwanger te worden voordat ze er helemaal klaar voor zijn. Maar wat ze wel benadrukt, is hoe stil het gesprek blijft over de vruchtbaarheid van vrouwen. We moeten het over deze zaken hebben — zelfs als het idee om kinderen te krijgen nog ver weg lijkt. We moeten de controle over onze gezondheid in eigen hand nemen, de realiteit van IVF begrijpen en de onverbiddelijke biologische klok erkennen. Hieronder vijf manieren waarop je nu de controle over je vruchtbaarheid kunt nemen.
“Praat met je arts en bekijk websites van onder andere de Centers for Disease Control, Guttmacher Institute, Planned Parenthood en RESOLVE. Het aantal eicellen bij onze eerste menstruatiecyclus ligt rond de 300.000 tot 400.000. Op 30-jarige leeftijd zijn dat er nog tussen de 39.000 en 52.000 (13% van het aantal eicellen dat we hadden bij de puberteit). Op 40-jarige leeftijd zijn dat er nog tussen de 9.000 en 12.000 (3% van het aantal eicellen dat we hadden bij de puberteit) — en niet al die eicellen zijn levensvatbaar. Op 15-jarige leeftijd heeft een vrouw 40% tot 50% kans om per cyclus zwanger te worden, maar na 35 jaar is die kans 15% tot 20%. Op 45-jarige leeftijd? Dan is de kans 3% tot 5%.”
“We moeten onszelf de vraag stellen: ‘Wil je moeder worden? Wil je een carrière? Hoe ziet een ideale balans eruit voor jou, en welke stappen moet je nemen om die te bereiken?’ Ik vind het heel belangrijk dat het gesprek over deze onderwerpen genormaliseerd wordt, zodat mensen open gesprekken kunnen voeren. Want vaak voelen de gesprekken te confronterend aan. Zoals moeders en leraren die jonge vrouwen zeggen: ‘Het is tijd om een kind te krijgen; stel het niet uit,’ — dat voelt te dwingend.
Ik denk dat als mensen echt open en eerlijk met elkaar zouden praten over hun doelen, er vooruitgang geboekt kan worden. In mijn geval had ik gewild dat iemand had gezegd: ‘Misschien wil je in je twintiger jaren geen kind, maar er kan een tijd komen dat je dat wel wilt, dus denk na over hoe je je daarop kunt voorbereiden.’ Tegenwoordig hebben jonge vrouwen veel meer hulpmiddelen tot hun beschikking. Er is zoveel meer informatie beschikbaar die ze kunnen opzoeken. Ze weten alleen niet waar ze moeten beginnen.
Niemand zegt tegen je dat je naar deze site moet gaan en deze vruchtbaarheidsgrafieken moet bekijken. En ze zeggen ook niet dat je misschien wilt overwegen om je eicellen te laten invriezen terwijl ze nog van optimale kwaliteit zijn. Tegen de tijd dat je in je dertiger jaren bent, begint die kwaliteit af te nemen, dus misschien wil je ze in je twintiger jaren invriezen zodat je later meer opties hebt. Eicelinvriestechniek is geen garantie. Het kan mislukken omdat je afhankelijk bent van voortplantingswetenschap en het niet op natuurlijke wijze gebeurt. Maar het geeft wel een extra gevoel van zekerheid dat je vruchtbaarheidsbehoud hebt nagestreefd toen je op je hoogtepunt was.”
“Overweeg een vruchtbaarheidsonderzoek om een beter beeld te krijgen van je persoonlijke biologische tijdlijn en eventuele onderliggende problemen. Bespreek met je arts wat dit kan inhouden en vraag vooraf wat het je gaat kosten. Je kunt bijvoorbeeld je AMH (Anti-Mülleriaans hormoon) laten testen, wat kan helpen bij het voorspellen van je ovariumreserve, via een bloedtest.
Het zijn vooral de AMH- en FSH-waarden die je wilt laten testen — AMH is het anti-mülleriaans hormoon en FSH het follikelstimulerend hormoon — beide zijn indicatoren van je ovariumreserve (in feite je eicelvoorraad en eicelkwaliteit). Het goede nieuws is dat deze bloedtesten niet erg duur zijn. Je bent een paar honderd euro kwijt.
“Als je kinderen wilt krijgen met een partner, sta dan open voor een partner die een goede ouder zal zijn. Voordat je serieuze verplichtingen aangaat met een partner, denk na en praat over jullie respectievelijke reproductieve doelen en opvoedingsvisies.
Het is belangrijk dat mensen open gesprekken voeren met hun partner, omdat beide partners zich niet alleen moeten voelen in hun wens om kinderen te krijgen. En ze mogen niet het gevoel hebben dat de partner alleen maar meedoet; het moet een gezamenlijke beslissing zijn. Ik denk dat je veel kunt leren over met wie je bent door deze gesprekken te voeren. Te vaak lijden koppels wanneer ze moeite hebben om een kind te krijgen, omdat ze niet proactief hebben nagedacht over de impact die die wens op hun relatie kan hebben. Ze improviseren een beetje en zeggen dat het wel goed komt of niet.
Maar het heeft een grote psychologische impact als het niet lukt. Ik heb zoveel relaties gezien, ook de mijne, die uit elkaar vielen tijdens die zoektocht naar ouderschap, en ik vraag me vaak af: “Zijn er manieren geweest om die mijnenvelden te voorkomen door van tevoren te praten over wat we echt wilden en wat we bereid waren te doorstaan, in plaats van het ter plekke te moeten oplossen?” Soms is het heel goed om te improviseren en in het moment te zijn, maar er zijn ook momenten — wanneer de psychologische tol groot is — dat het beter is om van tevoren voorbereid te zijn.”
“Zorg dat je een goede ziektekostenverzekering hebt en wees op de hoogte van de regels rondom vruchtbaarheid en voortplanting op de plek waar je woont en werkt. Verzekeringen zijn een wirwar en verschillen sterk per staat en polis. Maar meestal, tenzij je bent gediagnosticeerd met onvruchtbaarheid (zoals in mijn geval), worden testen vaak als electief beschouwd.
IVF kost tussen de 10.000 en 20.000 dollar per cyclus, en als je bedenkt dat het meerdere cycli kost, . Als je in een van de 15 staten woont die onvruchtbaarheidsdekking verplicht stellen, is de kans groot dat je IVF-behandelingen worden vergoed. Maar er zijn beperkingen aan het aantal IVF-cycli dat je kunt doen en de tijdsperiode waarin je ze kunt doen. Je mag bijvoorbeeld maar een bepaald aantal cycli binnen een bepaalde tijdsperiode doen. Het is niet makkelijk om uit te zoeken. En het gaat niet alleen om de financiële kosten, maar ook om de emotionele kosten. Het is een zeer zware procedure, en mensen realiseren zich dat pas als ze het meemaken. Je krijgt hormonen toegediend en wordt aan allerlei tests onderworpen, en je begint het gevoel te krijgen dat je een proefpersoon bent. En het legt ook veel druk op koppels.”
Als je probeert zwanger te worden, kan het gebruik van Conceive Plus vruchtbaarheidsglijmiddel de kansen op natuurlijke wijze vergroten. Gebruik het in plaats van je gewone glijmiddel; Conceive Plus is een zacht glijmiddel dat het conceptieproces daadwerkelijk ondersteunt. Bekijk hier waar je het kunt kopen
“We moeten onszelf de vraag stellen: ‘Wil je moeder worden? Wil je een carrière? Hoe ziet een ideale balans eruit voor jou, en welke stappen moet je nemen om die te bereiken?’ Ik vind het heel belangrijk dat het gesprek over deze onderwerpen genormaliseerd wordt, zodat mensen open gesprekken kunnen voeren. Want vaak voelen de gesprekken te confronterend aan. Zoals moeders en leraren die jonge vrouwen zeggen: ‘Het is tijd om een kind te krijgen; stel het niet uit,’ — dat voelt te dwingend.
Ik denk dat als mensen echt open en eerlijk met elkaar zouden praten over hun doelen, er vooruitgang geboekt kan worden. In mijn geval had ik gewild dat iemand had gezegd: ‘Misschien wil je in je twintiger jaren geen kind, maar er kan een tijd komen dat je dat wel wilt, dus denk na over hoe je je daarop kunt voorbereiden.’ Tegenwoordig hebben jonge vrouwen veel meer hulpmiddelen tot hun beschikking. Er is zoveel meer informatie beschikbaar die ze kunnen opzoeken. Ze weten alleen niet waar ze moeten beginnen.
Niemand zegt tegen je dat je naar deze site moet gaan en deze vruchtbaarheidsgrafieken moet bekijken. En ze zeggen ook niet dat je misschien wilt overwegen om je eicellen te laten invriezen terwijl ze nog van optimale kwaliteit zijn. Tegen de tijd dat je in je dertiger jaren bent, begint die kwaliteit af te nemen, dus misschien wil je ze in je twintiger jaren invriezen zodat je later meer opties hebt. Eicelinvriestechniek is geen garantie. Het kan mislukken omdat je afhankelijk bent van voortplantingswetenschap en het niet op natuurlijke wijze gebeurt. Maar het geeft wel een extra gevoel van zekerheid dat je vruchtbaarheidsbehoud hebt nagestreefd toen je op je hoogtepunt was.”
“Overweeg een vruchtbaarheidsonderzoek om een beter beeld te krijgen van je persoonlijke biologische tijdlijn en eventuele onderliggende problemen. Bespreek met je arts wat dit kan inhouden en vraag vooraf wat het je gaat kosten. Je kunt bijvoorbeeld je AMH (Anti-Mülleriaans hormoon) laten testen, wat kan helpen bij het voorspellen van je ovariumreserve, via een bloedtest.
Het zijn vooral de AMH- en FSH-waarden die je wilt laten testen — AMH is het anti-mülleriaans hormoon en FSH het follikelstimulerend hormoon — beide zijn indicatoren van je ovariumreserve (in feite je eicelvoorraad en eicelkwaliteit). Het goede nieuws is dat deze bloedtesten niet erg duur zijn. Je bent een paar honderd euro kwijt.
“Als je kinderen wilt krijgen met een partner, sta dan open voor een partner die een goede ouder zal zijn. Voordat je serieuze verplichtingen aangaat met een partner, denk na en praat over jullie respectievelijke reproductieve doelen en opvoedingsvisies.
Het is belangrijk dat mensen open gesprekken voeren met hun partner, omdat beide partners zich niet alleen moeten voelen in hun wens om kinderen te krijgen. En ze mogen niet het gevoel hebben dat de partner alleen maar meedoet; het moet een gezamenlijke beslissing zijn. Ik denk dat je veel kunt leren over met wie je bent door deze gesprekken te voeren. Te vaak lijden koppels wanneer ze moeite hebben om een kind te krijgen, omdat ze niet proactief hebben nagedacht over de impact die die wens op hun relatie kan hebben. Ze improviseren een beetje en zeggen dat het wel goed komt of niet.
Maar het heeft een grote psychologische impact als het niet lukt. Ik heb zoveel relaties gezien, ook de mijne, die uit elkaar vielen tijdens die zoektocht naar ouderschap, en ik vraag me vaak af: “Zijn er manieren geweest om die mijnenvelden te voorkomen door van tevoren te praten over wat we echt wilden en wat we bereid waren te doorstaan, in plaats van het ter plekke te moeten oplossen?” Soms is het heel goed om te improviseren en in het moment te zijn, maar er zijn ook momenten — wanneer de psychologische tol groot is — dat het beter is om van tevoren voorbereid te zijn.”
“Zorg dat je een goede ziektekostenverzekering hebt en wees op de hoogte van de regels rondom vruchtbaarheid en voortplanting op de plek waar je woont en werkt. Verzekeringen zijn een wirwar en verschillen sterk per staat en polis. Maar meestal, tenzij je bent gediagnosticeerd met onvruchtbaarheid (zoals in mijn geval), worden 
