Hoe je een ondersteunende, maar niet opdringerige, vriend kunt zijn
Ik kwam er onlangs achter dat een goede vriendin van mij moeite heeft om zwanger te worden. Ze is één keer een miskraam verloren en heeft sindsdien vruchtbaarheidsproblemen — dit speelt al twee jaar, maar ze is een vrij privé persoon en vertelde het me pas een paar maanden geleden. Ik voelde me vreselijk dat ze hier doorheen ging en natuurlijk zei ik dat ze altijd bij mij terecht kon om erover te praten.
Sindsdien heeft ze het niet uit zichzelf ter sprake gebracht, en ik vond het moeilijk om te weten wanneer en hoe ik moest vragen hoe het gaat. De laatste keer dat ik het vroeg, ongeveer een maand geleden, was ze bezig met een IVF-cyclus. Ze heeft het sindsdien niet meer genoemd, en ik weet niet hoe lang het duurt om te bepalen of het succesvol was of niet. Toen we gisteren gingen lunchen, was er op een gegeven moment een stilte in het gesprek, alsof ze iets wilde zeggen maar het niet deed, en ik kon geen manier vinden om het ter sprake te brengen zonder gewoon te zeggen: “Hoe gaat het met het baby-ding?” Heb je advies over hoe ik een ondersteunende, maar niet opdringerige, vriendin kan zijn?
Vriendin
Je bent hier zo dichtbij — je luistert, je geeft om haar, je bent afgestemd op haar gevoelens. Dat gaat je het meeste brengen, dus vertrouw daarop. Het enige wat ik zou aanraden is dat je in plaats van “Hoe gaat het met het baby-ding?” dat je bij de laatste stilte overwoog, de volgende keer zegt: “Ik denk vaak aan je en vraag me af hoe het gaat met je vruchtbaarheidsbehandelingen, maar ik weet niet goed hoe of zelfs of ik het moet vragen. Wil je dat ik ernaar vraag, of wil je het zelf ter sprake brengen als je er klaar voor bent?” Re: Vriendin: Ik zou jouw vriendin kunnen zijn; ik zit bijna in exact dezelfde situatie. Zoals bij alles wat vol emotionele mijnen en verdriet zit, wil je soms praten, en soms niet.
Maar ik ben nooit beledigd als iemand vraagt hoe het gaat. Als ik dingen wil delen, doe ik dat. Zo niet, dan geef ik een kort antwoord en verander ik het onderwerp. Carolyn’s advies is goed: vraag haar hoe ze wil dat je hiermee omgaat. Het IVF-proces is een heel zware weg. Het zit vol hoop en als het niet lukt, kan het verdriet enorm zijn. Blijf gewoon een goede vriendin, wat het lijkt dat je al bent.
Anonim
Bedankt voor je reactie, en veel succes. Re: Vriendin: Ik vraag mensen hoe ik het meest behulpzaam voor hen kan zijn. Toen mijn zus door haar scheiding ging, zei ik dat ik er voor haar kon zijn als klankbord, of dat ik het onderwerp kon vermijden als ze dat wilde. Laat ze weten dat je een veilige plek wilt zijn, of dat nu een plek is om je hart te luchten, of een plek waar ze er niet meer aan hoeven te denken of erover te praten. Laat ze ook weten dat ze hun mening hierover altijd kunnen veranderen, dat is prima.
Anonim 2
Ik vind dit ook goed, bedankt. Wat al deze benaderingen gemeen hebben: ze zijn gericht op de vriendin, en ook specifiek. Je wilt opties bieden, niet nog meer gewicht leggen op je al belaste vriendin.
