Bij een soort wonder werd het de dag vóórdat mijn app zei dat het de beste tijd was om het te proberen geleverd. Ik liet het aan Jerome zien en we keken samen naar de instructies om zeker te weten dat we het niet verkeerd zouden gebruiken en toen probeerden we het. Ik deed het gebruikelijke wat Google zegt te doen en hield mijn heupen 20 minuten omhoog daarna en ging daarna een paar uur niet naar het toilet – je weet wel, alles om te helpen. Google had kunnen zeggen dat ik de Macarena moest doen en ik had het gedaan. We bleven dit doen gedurende de hele tijd tot aan de ovulatie en een paar dagen daarna en toen hadden we de gevreesde wachttijd van twee weken.
Deze twee weken wachten waren waarschijnlijk de beste tot nu toe, want mijn beste vriend, zielsverwant en vriend ging op één knie en vroeg me ten huwelijk! Ik was echt in de zevende hemel en kon niet wachten om het iedereen te vertellen. Onze familie was zo enthousiast en ik was druk bezig met het plannen van dingen zoals kleurenschema’s, jurken en wie mijn bruidsmeisjes zouden zijn – ik had geen tijd om aan iets anders te denken omdat ik gewoon zo opgewonden was. Ik dacht er niet eens aan dat ik in de twee weken wachttijd zat. Toen het voorbij was en er geen teken was van mijn menstruatie, wilde ik niet eens overwegen om een test te doen omdat ik mijn goede stemming niet wilde verpesten. Nieuwsgierigheid won het van me en ik kocht een driepack van die First Response-tests en zwoer dat ik pas ’s ochtends zou testen (ik had opgezocht dat de ochtend de beste tijd is om te testen omdat het hormoon sterker is naarmate je langer je plas ophoudt). Ik vertelde Jerome dat ik tests had, maar hij was net als ik, zo gewend aan teleurstellingen. Weer won nieuwsgierigheid het van me en ik sloop een test de badkamer in zonder dat Jerome het zag (hij had me gezegd niet te testen omdat het me verdrietig zou maken).
Daar was het. De nacht waarop mijn leven veranderde. Twee lijnen. Geen twijfel mogelijk.
Ik kwam uit de badkamer met mijn teststaafje in mijn hand, tranen liepen over mijn gezicht en Jerome keek me aan en zei Ik zei toch dat je niet moest testenIk schudde mijn hoofd, sprakeloos, en gaf hem de test. Hij keek ernaar, gooide hem op de loungestoel en omhelsde me gewoon terwijl hij huilde. Eindelijk, in de vijfde maand werkte het!
Ik wist niet of het de Conceive Plus was of gewoon puur geluk, maar hoe dan ook, HET WERKTE! Negen maanden later beviel ik van Oliver Thomas Power, 3,9 kg en 54 cm lang. Het moment kwam dat Jerome en ik besloten dat we het opnieuw zouden proberen voor een tweede kindje en ze dicht bij elkaar wilden hebben. Zo dicht zelfs dat de geboortedatum van Oliver en de uitgerekende datum van onze dochter vier dagen uit elkaar liggen (we zullen moeten afwachten hoe dicht hun verjaardagen bij elkaar liggen als ik over 8 weken ga bevallen). Hoe dan ook, ik loop op de zaken vooruit. Ik wilde het echt en Jerome ook, dus bestelde ik meteen Conceive Plus omdat ik wist dat het de vorige keer werkte. We gebruikten het de eerste keer dat we het probeerden en het werkte meteen. Nu weet ik zeker dat het dit product was dat ons de helpende hand gaf die we nodig hadden om makkelijker zwanger te worden. Ik heb het aanbevolen aan al mijn vrienden die proberen zwanger te worden en nu raad ik het ook aan jou aan.
Als jij of iemand die je kent de hoop verliest, laat ze dit product proberen en hopelijk helpt het hen net zoals het ons heeft geholpen.
Veel succes aan iedereen die bezig is met hun conceptiereis x
